Sevgiyi geliştiren davranışlar nelerdir ?

Defne

New member
Aynı zamanda affetmek de zorla dayatılabilecek bir görev değildir. İnsanların incinme biçimleri ve iyileşmek için ihtiyaç duydukları zaman farklı olabilir. Güven, tek bir özürle değil, zaman içinde tutarlı davranışlarla yeniden kurulabilir.

İlişkilerde her anlaşmazlığı kazanılması gereken bir mücadele gibi görmek, tarafları birbirinden uzaklaştırabilir. Bunun yerine şu soruyu sormak daha yapıcı olabilir: Bu tartışmada haklı çıkmak mı istiyorum, yoksa sorunu anlayıp ilişkimizi koruyacak bir yol bulmak mı?

Elbette ilişkiyi korumak, her koşulda susmak veya haksızlığa katlanmak anlamına gelmez. Sürekli aşağılanma, tehdit, kontrol ya da şiddet içeren ilişkilerde öncelik güvenlik ve destek almaktır. Sevgi, bir insanın sınırlarını ortadan kaldırmasını gerektirmez.

6. Güven ve Özgürlük: Sevmek, Sahip Olmak Değildir

Bahar geldiğinde Deniz, yıllardır ertelediği bir hayalini yeniden gündeme getirdi. Üniversitede fotoğrafçılığa ilgi duymuştu ama iş, ev ve aile sorumlulukları arasında bu ilgisini geri plana atmıştı. Şimdi hafta sonları düzenlenen bir fotoğrafçılık atölyesine katılmak istiyordu.

Mert ilk anda hesap yapmaya başladı.

- Cumartesi günleri kütüphane için gönüllü çalışıyorduk. Bir de evin işleri var. Zamanı nasıl ayarlayacağız?

Deniz, Mert'in sorusunu bir engel olarak algıladı. Önceden olsa isteğinden vazgeçebilir, ardından da kendisini anlaşılmamış hissedebilirdi. Bu kez farklı davrandı.

- Bu atölye benim için önemli. Her şeyi bırakmak istemiyorum ama kendi ilgi alanlarıma da zaman ayırmak istiyorum, dedi.

Mert bir süre düşündü.

- Haklısın. Ben de kendi programımı senin programına göre düşünmeye alışmışım. İkimizin de kendine ait zamanları olmalı.

Birlikte ev işlerini yeniden paylaştırdılar. Mert bazı cumartesiler kütüphaneye daha erken gidecek, Deniz de diğer günlerde atölyeye katılacaktı. Zamanla Mert de uzun zamandır ertelediği bisiklet gezilerine yeniden başladı.

İlginç olan, ayrı ayrı zaman geçirmeye başladıklarında birbirlerine daha fazla anlatacak şeylerinin olmasıydı. Deniz çektiği fotoğrafları gösteriyor, Mert bisiklet gezilerinde keşfettiği yolları anlatıyordu. Birbirlerinin dünyasına yeniden merak duymaya başlamışlardı.

Güven, sürekli birlikte olmakla aynı şey değildir. Sağlıklı bir ilişkide iki insan hem ortak bir yaşam kurabilir hem de bireysel ilgi alanlarını, arkadaşlıklarını ve hedeflerini koruyabilir.

Kıskançlık ya da kaybetme korkusu bazen insanın sevdiği kişiyi kontrol etmeye yönelmesine neden olabilir. Ancak birinin telefonunu denetlemek, arkadaşlarını kısıtlamak veya sürekli nerede olduğunu kanıtlamasını istemek güvenin yerini tutmaz. Güven, karşılıklı açıklık, tutarlılık, sınırların gözetilmesi ve sözlerle davranışların birbirini desteklemesiyle gelişir.

Deniz ile Mert, birbirlerine ait olmadıklarını ama birbirlerini seçmeye devam ettiklerini anlamışlardı. Bu ayrım, ilişkilerinin daha özgür ve daha sağlam bir hâle gelmesine yardımcı oldu.

Sizce sevgi, iki insanı birbirine ne kadar yaklaştırmalı? Birbirine yakın olmakla birbirinin alanına saygı duymak arasında nasıl bir denge kurulabilir?

7. Toplumsal Dayanışma ve Eşit Emek: Sevginin Görünmeyen Tarafı

Yaz aylarında geçici kütüphane mahallede önemli bir buluşma alanına dönüşmüştü. Ancak gönüllülerin toplantılarında bir sorun ortaya çıktı. Bazı kişiler düzenli olarak temizlik yapıyor, çocuklarla ilgileniyor ve yiyecek hazırlıyordu. Bazılarıysa daha çok bütçe ve organizasyon işlerini üstleniyordu. Bir süre sonra aynı kişilerin görünmeyen işleri tekrar tekrar yaptığı fark edildi.

Deniz, bu durumu toplantıda dile getirdi.

- Burada herkesin emeğine ihtiyacımız var ama bazı görevler fark edilmeden hep aynı kişilerin üzerinde kalıyor. Böyle devam ederse insanlar yorulacak ve projeyi bırakacaklar.

Mert de gönüllülerin yaptığı işleri kaydetmeyi ve haftalık görev çizelgesi hazırlamayı önerdi. İlk başta bazıları bunu gereksiz bir resmiyet olarak gördü. Fakat kısa süre içinde çizelgenin yük dağılımını daha adil hâle getirdiği anlaşıldı.

Bu deneyim Deniz ile Mert'e kendi evlerini de yeniden düşünme fırsatı verdi.

Deniz çoğu zaman alışveriş listesini hazırlayan, evde neyin eksildiğini fark eden, aile ziyaretlerini hatırlayan ve yapılacak işleri takip eden kişiydi. Mert ise tamir, fatura ve teknik sorunlarla daha çok ilgileniyordu. Her ikisi de emek veriyordu; ancak Deniz'in yaptığı işlerin bir kısmı görünür bir sonuç bırakmadığı için kolayca gözden kaçabiliyordu.

Bir akşam ev işlerini konuşmak için oturdular. Mert, Deniz'in bütün işleri tek başına yaptığını düşünmediğini söyledi. Fakat işlerin yalnızca yapılmasının değil, fark edilmesinin ve planlanmasının da emek gerektirdiğini yeni yeni anlıyordu.

Bundan sonra alışveriş listesini hazırlamak, aile ziyaretlerini planlamak, temizlik günlerini belirlemek ve evdeki ihtiyaçları takip etmek gibi görevleri de paylaştılar. Bir işi paylaşmak, yalnızca karşı tarafın talimatlarını yerine getirmek değil, o işin sorumluluğunu baştan sona üstlenmek anlamına geliyordu.

Bu ayrım önemlidir. Bir kişinin sürekli ne yapılacağını hatırlatması, diğerinin de yalnızca verilen görevi tamamlaması, görünmeyen zihinsel yükü ortadan kaldırmaz. Eşitlik, yalnızca işlerin sayısını değil, planlama ve takip sorumluluğunu da dikkate almayı gerektirir.

Sevgi, toplumsal adaletle çelişmek zorunda değildir. Aksine, insanların birbirlerinin emeğini görmesi, karar süreçlerine eşit katılması ve kendi ihtiyaçlarını ifade edebilmesi, yakın ilişkileri daha güvenli hâle getirebilir.

Deniz ve Mert'in hikâyesinde toplumsal dayanışma ile aile içindeki sevgi birbirini besliyordu. Mahallede öğrendikleri iş birliği evlerine taşınıyor, evde öğrendikleri iletişim biçimleri de gönüllü çalışmalarına yansıyordu.

Bazen bir ilişkiyi geliştirmek için yalnızca iki insanın duygularına değil, içinde yaşadıkları düzenin nasıl işlediğine de bakmak gerekir.

8. Sevgi Bir Alışkanlık Hâline Geldiğinde: Her Gün Yeniden Seçmek

Sonbaharın ilk günlerinde Deniz ile Mert, kütüphanenin açılışından bu yana geçen ayları değerlendirmek için küçük bir kutlama düzenledi. Çocuklar kendi yazdıkları kısa hikâyeleri okudu, aileler evlerinden getirdikleri yiyecekleri paylaştı. Selim Bey kitap bağışladı, Nermin Hanım ise çocuklara eski mahalle fotoğraflarını gösterdi.

Günün sonunda herkes yavaş yavaş ayrılırken Deniz ve Mert kapının önünde kaldı.

Deniz, aylar önce yaşadıkları tartışmaları düşündü. Birbirlerini seviyorlardı ama sevgilerini göstermek için kullandıkları yollar bazen birbirlerine ulaşmıyordu. Şimdi de anlaşmazlık yaşıyorlardı, yorgun düşüyorlardı ve zaman zaman birbirlerini yanlış anlıyorlardı. Fakat artık sorunların ortaya çıkmasını ilişkinin başarısızlığı olarak görmüyorlardı.

Mert, Deniz'in elini tuttu.

- Sence bu kadar insanın buraya gelmesini sağlayan neydi? diye sordu.

Deniz gülümsedi.

- Sanırım insanlar burada kendilerine bir yer buldular. Birinin onları fark ettiğini, fikirlerini önemsediğini hissettiler.

Mert başını salladı.

- Biz de birbirimize yeniden yer açtık galiba.

Deniz bu cümleyi sevdi. Çünkü sevgiyi artık bir kez kazanılıp ömür boyu aynı kalan bir duygu olarak görmüyordu. Sevgi, her gün yeniden kurulan bir ilişkiydi. Bazen bir soruyu sormak, bazen bir cevabı sabırla dinlemek, bazen de yanlış yaptığını kabul edip davranışını değiştirmekti.

O akşam eve döndüklerinde büyük bir kutlama yapmadılar. Mutfakta birlikte yemek hazırladılar. Mert sebzeleri doğrarken Deniz sofrayı kurdu. Ardından görevleri değiştirdiler. Yemekten sonra bir süre balkonda oturup günün nasıl geçtiğini konuştular.

Deniz, ertesi hafta katılacağı fotoğrafçılık atölyesini anlattı. Mert de bisikletle gitmek istediği yeni bir rotadan söz etti. İkisi de diğerinin anlattıklarını merakla dinledi.
 
Üst